Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Obiektywne pomiary obejmowały ocenę źrenicowego odruchu świetlnego i badania oczopląsu. Subiektywne pomiary obejmowały standardowe testy ostrości wzroku, badanie pola wzrokowego Goldmanna i testowanie mobilności w celu oceny różnic w zdolnościach pacjentów do poruszania się po znormalizowanym torze przeszkód (Tabela i Rysunek 3 oraz sekcja Metody dodatku uzupełniającego i wideo). Ostrość wzroku została zmierzona przez przeszkolonych lekarzy wzroku przy użyciu standardowego protokołu obejmującego wykresy Retinopathy Studium Wczesnego Leczenia (ETDRS) i liczby liter. Wyniki liter zostały przekształcone w log minimalnego kąta rozdzielczości (logMAR), w skali od 0,00 do 2,00, z wyższymi wartościami wskazującymi gorsze widzenie. Oczom, które mogły wykryć ruchy rąk, przypisano wynik gorszy o jedną linię niż największa drukowana linia na wykresie testowanym w standardowej odległości 4 m (<20/1600), aby zapewnić najbardziej zachowawczą ocenę pod względem niedoszacowania rzeczywistego zakresu zaburzeń widzenia.17
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Trzej kolejni pacjenci, którzy mieli LCA2 i byli w wieku od 19 do 26 lat, wyrazili pisemną świadomą zgodę (patrz Dodatek dodatkowy). Pacjenci byli włączani do badania od września 2007 r. Do stycznia 2008 r. Kwalifikowalność została potwierdzona, a oko o gorszej funkcji zostało wybrane do dostarczenia AAV2.hRPE65v2 (Tabela Dodatkowego dodatku). U wszystkich trzech pacjentów prawe oko wybrano do operacji (tabela 1).
Bezpieczeństwo podsiatkówkowego wtrysku wektora
U Pacjenta wstrzyknięcie ujawniło plamkę nadonasalną i obwodową siatkówkę w nadonasowej arkadzie naczyniowej; plamka była eksponowana w Pacjencie 2 i 3, z pewnym wydłużeniem poza czasową arkadą w Pacjent 3 (Figura 1B i 1C). Membrana epiretinalna, która została zauważona podczas badania początkowego w prawym (wstrzykniętym) oku pacjenta 2, nie została usunięta przed wstrzyknięciem (Figura 1A i 1D). Zlokalizowane oderwanie siatkówki ustąpiło w ciągu 14 godzin po operacji (ryc. 1C i 1D). Wszystkie pooperacyjne badania siatkówki były niczym nadzwyczajne, z wyjątkiem tworzenia zewnętrznej blaszki płytkowej w dołku pacjenta 2, odnotowanej w dniu 5 po wstrzyknięciu. Siatkówkę obrazowano optyczną koherentną tomografią (OCT) w dniu 5 (Figura 1D). Do 14 dnia rozwinął się otwór plamkowy, wykrywalny zarówno w badaniu oftalmoskopowym, jak i OCT. Pacjent nie był świadomy tej zmiany. Otwór nie powiększył się podczas kolejnych wizyt (ryc. 1D). Nie wystąpiły żadne poważne zdarzenia niepożądane, zdefiniowane przez Międzynarodową Konferencję w sprawie harmonizacji wymagań technicznych w zakresie rejestracji farmaceutyków do stosowania u ludzi lub Food and Drug Administration, u któregokolwiek z pacjentów (Tabela 2 Dodatku Uzupełniającego).
Sekwencje DNA wektora znaleziono tylko w próbce łez od Pacjenta w dniu po operacji. W żadnym momencie nie było dowodów na systemowe rozsiewanie sekwencji wektorowych u żadnego z pacjentów. Nie było dowodów na humoralną odpowiedź immunologiczną na białko RPE65 lub komórkową odpowiedź immunologiczną na kapsyd AAV2 lub białko RPE65. Miana przeciwciał neutralizujących kapsyd AAV2 wzrosły u Pacjenta 2 i zmniejszyły się z czasem.
Zmiany w wizji
Pupilometria
Rysunek 2
[patrz też: anatomia palpacyjna, wyposażenie stajni, autyzm terapia ]

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Powiązane tematy z artykułem: anatomia palpacyjna autyzm terapia wyposażenie stajni