Biwalirudyna podczas pierwotnej PCI w ostrym zawale mięśnia sercowego ad 6

Wartości P opierają się na teście log-rank. Współczynniki zdarzeń reprezentują szacunki Kaplana-Meiera. GP oznacza glikoproteinę. Po 30 dniach pacjenci, którzy zostali wyznaczeni do otrzymania samej biwalirudyny, w porównaniu z tymi, którzy zostali wyznaczeni do przyjmowania heparyny z inhibitorem glikoproteiny IIb / IIIa, mieli znacznie mniejszą częstość występowania zdarzeń niepożądanych netto (9,2% w porównaniu z 12,1%; ryzyko, 0,76, przedział ufności 95% [CI], 0,63 do 0,92, P = 0,005), ze względu na mniejszą częstość poważnych krwawień (4,9% w porównaniu z 8,3%, ryzyko względne, 0,60, 95% CI, 0,46 do 0,77; P <0,001), z podobnymi odsetkami poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (odpowiednio 5,4% i 5,5%, względne ryzyko w grupie biwalirudyny, 0,99, 95% CI, 0,76 do 1,30, P = 0,95) (Tabela 3 i Figura 2) . W analizie post hoc, z wykluczeniem dużych krwiaków z definicji protokołu, wskaźnik dużego krwawienia został zmniejszony z 7,8% z heparyną z inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa do 4,7% z biwalirudyną (P <0,001). Biwalirudyna, w porównaniu z heparyną i inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa, również zmniejszyła powikłania krwotoczne zdefiniowane przez skale TIMI i GUSTO, trombocytopenię i potrzebę transfuzji krwi (Tabela 3). Wśród pacjentów w grupie kontrolnej szczytowy czas aktywacji krzepnięcia nie różnił się istotnie pomiędzy tymi z dużym krwawieniem a tymi, u których nie wystąpiło duże krwawienie (mediana, odpowiednio 273 i 263 sekundy, P = 0,12).
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane według podawania leku przed PCI. Leczenie biwalirudyną w porównaniu z heparyną z inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa powodowało istotnie niższe 30-dniowe wskaźniki zgonów z przyczyn sercowych (1,8% w porównaniu z 2,9%, ryzyko względne, 0,62, 95% CI, 0,40 do 0,95; P = 0,03) i zgon z wszystkich przyczyn (2,1% vs. 3,1%, względne ryzyko, 0,66, 95% CI, 0,44 do 1,00, P = 0,047); częstość ponownego zawału, rewaskularyzacja docelowego naczynia i udar nie różniły się znacząco (Tabela 3 i Figura 2). Nie było znaczących różnic w szczytowym poziomie kinazy kreatynowej lub frakcji MB kinazy kreatynowej pomiędzy grupą biwalirudyny a grupą, która otrzymywała heparynę z inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa (mediana maksymalnego poziomu kinazy kreatynowej, 1433,0 U na litr i 1428,5 U na litr, odpowiednio P = 0,79, mediana szczytowej frakcji MB kinazy kreatynowej, 162,8 U na litr i 160,1 U na litr, odpowiednio, P = 0,98). Nie stwierdzono istotnych interakcji pomiędzy przypisaniem leczenia a zastosowaniem preproceduralnego niefrakcjonowanego heparyny lub dawki nasycającej klopidogrelu w odniesieniu do poważnych niepożądanych zdarzeń sercowo-naczyniowych lub dużego krwawienia (Tabela 4).
Spośród 3124 pacjentów, u których wszczepiono stenty, ogólny odsetek zakrzepicy w stencie po 30 dniach nie różnił się istotnie między grupą otrzymującą biwalirudynę a grupą otrzymującą heparynę z inhibitorem glikoproteiny IIb / IIIa (odpowiednio 2,5% i 1,9%). ; P = 0,30). Jednak w analizie wstępnej, w ciągu pierwszych 24 godzin, zakrzepica w stencie wystąpiła u 17 więcej pacjentów w grupie biwalirudyny niż w grupie otrzymującej heparynę z inhibitorem glikoproteiny Ilb / IIIa (1,3% vs. 0,3%, P <0,001), mając na uwadze, że od 24 godzin do 30 dni zakrzepica w stencie występowała u 7 pacjentów w grupie biwalirudyny (1,2% vs. [podobne: ambroksol, dinoprost, anatomia palpacyjna ]

Powiązane tematy z artykułem: ambroksol anatomia palpacyjna dinoprost