Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera czesc 4

Reprezentatywne wyniki Pupillometrii u osobnika kontrolnego oraz przed i po iniekcji podsiatkówkowej w prawym oku trzech pacjentów. Panele A i B pokazują odruchy światła źrenicy u osobnika kontrolnego po adaptacji ciemności i naprzemiennie stymulację z 0,04 luksów, zaczynając najpierw w prawym oku (czerwone kolumny), a następnie w lewym oku (niebieskie kolumny), odpowiednio. Czerwone krzywe reprezentują średnicę prawej źrenicy, a niebieskie krzywe przedstawiają średnicę lewej źrenicy. Odruchy światła źrenicy przedstawiono po naprzemiennej stymulacji 10,0 luksów, zaczynając od prawej, a następnie w lewym oku, odpowiednio, dla Pacjenta na początku badania i 4,75 miesiąca po wstrzyknięciu (panele C i D), a dla pacjenta 2 na linię podstawową i 2,75 miesiące po wstrzyknięciu (panele E i F). Odruchy światła źrenicy dla Pacjenta 3 w punkcie wyjściowym i miesiąc po wstrzyknięciu pokazano po naprzemiennej stymulacji 0,04 luksów (panele G i H) i 10,0 luksów (panele I i J), najpierw w prawym oku, a następnie w lewym oku , odpowiednio. Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera czesc 4

Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Obiektywne pomiary obejmowały ocenę źrenicowego odruchu świetlnego i badania oczopląsu. Subiektywne pomiary obejmowały standardowe testy ostrości wzroku, badanie pola wzrokowego Goldmanna i testowanie mobilności w celu oceny różnic w zdolnościach pacjentów do poruszania się po znormalizowanym torze przeszkód (Tabela i Rysunek 3 oraz sekcja Metody dodatku uzupełniającego i wideo). Ostrość wzroku została zmierzona przez przeszkolonych lekarzy wzroku przy użyciu standardowego protokołu obejmującego wykresy Retinopathy Studium Wczesnego Leczenia (ETDRS) i liczby liter. Wyniki liter zostały przekształcone w log minimalnego kąta rozdzielczości (logMAR), w skali od 0,00 do 2,00, z wyższymi wartościami wskazującymi gorsze widzenie. Oczom, które mogły wykryć ruchy rąk, przypisano wynik gorszy o jedną linię niż największa drukowana linia na wykresie testowanym w standardowej odległości 4 m (<20/1600), aby zapewnić najbardziej zachowawczą ocenę pod względem niedoszacowania rzeczywistego zakresu zaburzeń widzenia.17
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Trzej kolejni pacjenci, którzy mieli LCA2 i byli w wieku od 19 do 26 lat, wyrazili pisemną świadomą zgodę (patrz Dodatek dodatkowy). Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera ad

1. Wygląd siatkówki i cechy morfologiczne przed i po zabiegu operacyjnym u trzech pacjentów. W panelu A zdjęcia 30 stopni dna oka wykonane aparatem Topcon przedstawiają tarczę i plamę prawego i lewego oka pacjentom 1, 2 i 3 przed operacją. W prawym oku pacjenta 2 widoczne są błonę preretinalną i rozstępy siatkówki (strzałka), a u Pacjenta 3 widoczne są zmiany pigmentowe w obrębie dołka. W panelu B nadal fotografie z materiału wideo wykonanego za pomocą mikroskopu operacyjnego pokazują prawe oko każdego pacjenta podczas wstrzykiwania podskórnego AAV2.hRPE65v2. Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera ad

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad 5

Nie zaobserwowaliśmy klinicznie znamiennej poprawy ostrości wzroku u żadnego z trzech pacjentów (Tabela 1) ani żadnej zmiany w obwodowych polach widzenia w badaniu perymetrycznym Goldmanna. Nie wykryliśmy żadnych zmian w odpowiedziach siatkówki na flash lub wzór elektroretinografii. Przed zabiegiem pacjent 2 miał oczopląs o wysokiej amplitudzie, który nie zmieniał się po leczeniu. Ryc. 2. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad 5

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera czesc 4

Panel B przedstawia przekrojowe obrazy siatkówki uzyskane za pomocą optycznej tomografii koherencyjnej z wykorzystaniem sześciu 6-milimetrowych skanów linii promieniowej i standaryzowanego protokołu mapowania w celu pokazania struktury warstw siatkówki u każdego pacjenta. Obecność resztkowego wektora podsiatkówkowego dzień po zabiegu pokazano (strzałki) w Pacjentach i 3 przez obszar niskiego sygnału (czarny). Obrazy w Pacjent 2 były niezauważalne dzień po operacji z powodu oczopląsu o wysokiej amplitudzie. Wykonaliśmy witrektomię i wstrzyknięcie podskórne wektora bez komplikacji u każdego pacjenta (ryc. i wideo). Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera czesc 4

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera cd

Punkt końcowy dla skuteczności u każdego pacjenta określono jako poprawę funkcji wzrokowej, która była większa niż różnica między testem a testem powtórnym dla każdej techniki. Test odpowiedzi immunologicznej i wykrywanie rozsianego zrekombinowanego wirusa związanego z adenowirusami opisano w Dodatku Dodatkowym. Rekombinowany wirus związany z adenowcem i dostarczanie podsiatkówkowe
Wektor tgAAG76 jest rekombinowanym wektorem wirusowym adenowirusowym o serotypie 2. Wektor zawiera ludzką sekwencję kodującą RPE65 kierowaną przez fragment 1400-bp ludzkiego promotora RPE65 i zakończoną przez bydlęce miejsce poliadenylacji hormonu wzrostu, jak opisano w innym miejscu. Wektor został wyprodukowany przez Targeted Genetics Corporation zgodnie z wytycznymi Good Manufacturing Practice z użyciem linii komórek pakujących B50, 23 hybrydowego wektora wahadłowego adenowirusa-adenowirusa zawierającego genom wektora tgAAG76 i wirusa pomocniczego adenowirusa 5. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera cd

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad

W tym eksploracyjnym, otwartym, jednoośrodkowym badaniu z udziałem trzech młodych osób dorosłych, z których każdy otrzymał pojedyncze podskórne wstrzyknięcie rekombinowanego wirusa związanego z adenowirusem 2/2. HRPE65p.hRPE65, pierwotnym rezultatem było bezpieczeństwo, a drugorzędowy wynik był dowód skuteczności pod względem funkcji wzrokowej. Metody
Pacjenci i projekt studiów
W badaniu tym uwzględniliśmy młodych dorosłych (17 do 23 lat) z wczesnym początkiem, ciężką dystrofią siatkówki spowodowaną przez mutacje missense w RPE65 (Tabela Dodatkowego Dodatku, dostępna z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm .org). Wykluczono osoby z ostrością wzroku w badanym oku, które były lepsze niż 20/120 w skali ostrości wzroku Snellena, mutacje zerowe i przeciwwskazania do układowej immunosupresji, a także kobiety w ciąży lub karmiące piersią. Laboratorium diagnostyczne National Health Service (Manchester Regional Genetics Laboratory) potwierdziło genotypy potencjalnych pacjentów. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera

Wczesny początek, ciężka dystrofia siatkówki spowodowana mutacjami w genie kodującym specyficzne dla nabłonka barwnikowego białko 65-kD (RPE65) wiąże się ze słabym wzrokiem przy urodzeniu i całkowitą utratą wzroku we wczesnej dorosłości. Podajemy trzem młodym dorosłym pacjentom podskórne iniekcje rekombinowanego wirusa adenowirusowego 2/2 eksprymującego RPE65 komplementarny DNA (cDNA) pod kontrolą ludzkiego promotora RPE65. Nie było poważnych zdarzeń niepożądanych. Nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian ostrości wzroku lub obwodowych pól widzenia na obwodzie Goldmanna u żadnego z trzech pacjentów. Nie wykryliśmy żadnych zmian w odpowiedziach siatkówki na elektroretinografię. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera

Kliniczne i genetyczne spektrum zespołu Holta-Orama (zespół Heart-Hand) czesc 4

Chociaż zanotowano niewielki, nieistotny hemodynamicznie ubytek przegrody międzyprzedsionkowej mięśniowo-podniebiennej w przypadku cewnikowania serca, nie zaobserwowano żadnych nieprawidłowości szkieletowych ani w badaniu fizykalnym, ani w badaniu radiologicznym. Oceny kliniczne podmiotu IV-25, który początkowo został zgłoszony jako dotknięty, 11 nie wykazały ani nieprawidłowości szkieletowych ani sercowych. Uważano go za niezmienionego w tych analizach. Rodzina B to pokolenie północnoamerykańskie, niezwiązane z rodziną A, z 31 członkami w trzech pokoleniach zagrożonych dziedziczeniem zespołu Holta-Orama (ryc. 1B). Czytaj dalej Kliniczne i genetyczne spektrum zespołu Holta-Orama (zespół Heart-Hand) czesc 4

Kliniczne i genetyczne spektrum zespołu Holta-Orama (zespół Heart-Hand) cd

Z 49 członków rodziny w pięciu pokoleniach zagrożonych dziedziczeniem tego zaburzenia, 26 członków rodziny (11 mężczyzn i 15 kobiet) zostało dotkniętych – wzór zgodny z dziedziczeniem autosomalnym dominującym. Ocena kliniczna lub badanie historycznych zapisów wykazały, że każdy dotknięty członek rodziny był potomkiem chorego rodzica, potwierdzając tym samym wysoką penetrację genu choroby. W ocenach klinicznych członków rodziny (ryc. 1A) zidentyfikowano 18 osób, które przeżyły, dotkniętych zespołem Holta-Orama. Rycina 2. Czytaj dalej Kliniczne i genetyczne spektrum zespołu Holta-Orama (zespół Heart-Hand) cd