Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Obiektywne pomiary obejmowały ocenę źrenicowego odruchu świetlnego i badania oczopląsu. Subiektywne pomiary obejmowały standardowe testy ostrości wzroku, badanie pola wzrokowego Goldmanna i testowanie mobilności w celu oceny różnic w zdolnościach pacjentów do poruszania się po znormalizowanym torze przeszkód (Tabela i Rysunek 3 oraz sekcja Metody dodatku uzupełniającego i wideo). Ostrość wzroku została zmierzona przez przeszkolonych lekarzy wzroku przy użyciu standardowego protokołu obejmującego wykresy Retinopathy Studium Wczesnego Leczenia (ETDRS) i liczby liter. Wyniki liter zostały przekształcone w log minimalnego kąta rozdzielczości (logMAR), w skali od 0,00 do 2,00, z wyższymi wartościami wskazującymi gorsze widzenie. Oczom, które mogły wykryć ruchy rąk, przypisano wynik gorszy o jedną linię niż największa drukowana linia na wykresie testowanym w standardowej odległości 4 m (<20/1600), aby zapewnić najbardziej zachowawczą ocenę pod względem niedoszacowania rzeczywistego zakresu zaburzeń widzenia.17
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Trzej kolejni pacjenci, którzy mieli LCA2 i byli w wieku od 19 do 26 lat, wyrazili pisemną świadomą zgodę (patrz Dodatek dodatkowy). Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera ad

1. Wygląd siatkówki i cechy morfologiczne przed i po zabiegu operacyjnym u trzech pacjentów. W panelu A zdjęcia 30 stopni dna oka wykonane aparatem Topcon przedstawiają tarczę i plamę prawego i lewego oka pacjentom 1, 2 i 3 przed operacją. W prawym oku pacjenta 2 widoczne są błonę preretinalną i rozstępy siatkówki (strzałka), a u Pacjenta 3 widoczne są zmiany pigmentowe w obrębie dołka. W panelu B nadal fotografie z materiału wideo wykonanego za pomocą mikroskopu operacyjnego pokazują prawe oko każdego pacjenta podczas wstrzykiwania podskórnego AAV2.hRPE65v2. Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera ad

Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera

Wrodzona amauroza (LCA) Lebera to grupa odziedziczonych chorób oślepiających, których początki miały miejsce w dzieciństwie. Jedna postać choroby, LCA2, jest spowodowana przez mutacje w specyficznym dla nabłonka barwnikowym genie białka 65-kDa (RPE65). Zbadaliśmy bezpieczeństwo podsiatkówkowego dostarczania rekombinowanego wirusa związanego z adenowirusem (AAV) niosącego komplementarny DNA RPE65 (cDNA) (numer ClinicalTrials.gov, NCT00516477). Trzech pacjentów z LCA2 miało akceptowalny miejscowy i układowy profil zdarzeń niepożądanych po podaniu AAV2.hRPE65v2. Każdy pacjent miał niewielką poprawę pomiarów czynności siatkówki w subiektywnych testach ostrości wzroku. Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera

Uraz oka z powodu zakrętki do butelki z wodą

14-letnia dziewczynka z traumatycznym uszkodzeniem prawego oka w butelce z wodą, spowodowana coraz bardziej popularną, dorastającą aktywnością skręcania i miażdżenia pustej plastikowej butelki z wodą, z nakrętką poluzowaną, aż czapeczka wyleci z powodu zwiększonego ciśnienia. Widzenie pacjenta ograniczało się do ruchów ręki, a ciśnienie wewnątrzgałkowe było 13 mm Hg. Pojawiła się hipoteza 70%. Wzrok poprawiał się powoli, usuwając tę hipotezę. W 4. Czytaj dalej Uraz oka z powodu zakrętki do butelki z wodą

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 9

Co więcej, ten schemat dostarcza dowodów przeciwko roli kłamstwa, ponieważ każdy czynnik zakłócający nie respektuje takiej kierunkowości w związkach społecznych. Zachowanie palaczy w kontaktach może wpływać na zachowanie palenia u badanych osób poprzez różnorodne środki biopsychospołeczne, w tym zmianę norm w zakresie akceptowalności palenia, w sposób bardziej bezpośredni wpływający na zachowania podmiotu (np. Kontakt z prośbą do osoby niepalącej, lub, przeciwnie, kontakt dzielenie się papierosami), a nawet podtrzymywanie uzależnienia poprzez wdychanie biernego palenia. Mechanizmów tych nie można odróżnić na podstawie naszych danych. Zauważyliśmy, że odległość geograficzna od kontaktu nie wpływa na efekt palenia papierosów na obiekcie. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 9

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 8

Co więcej, zdają się występować lokalne kaskady rzucania palenia, ponieważ całe połączone klastry w sieci społecznej przestały palić mniej więcej w harmonii. To odkrycie sugeruje, że decyzje o rzuceniu palenia nie są podejmowane wyłącznie przez osoby samotne, ale raczej odzwierciedlają wybory dokonane przez grupy ludzi powiązanych ze sobą bezpośrednio i pośrednio w maksymalnie trzech stopniach separacji. Ludzie zdawali się działać pod zbiorową presją w ramach nisz w sieci. Jako dalsze odzwierciedlenie tego zjawiska zaobserwowano, że osoby, które pozostały palaczami, przeniosły się na peryferie sieci27, a sieć stała się stopniowo bardziej spolaryzowana w odniesieniu do palaczy i niepalących w latach 1971-2003, przy relatywnie mniejszej liczbie więzi społecznych. między tymi grupami. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 8

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 7

Status edukacyjny również wydaje się odgrywać ważną rolę w peryferyzacji. W ciągu 32 lat luka między palącymi i niepalącymi była większa dla osób o wysokim poziomie wykształcenia niż dla osób o niskim poziomie wykształcenia (patrz Dodatek Uzupełniający). Dane te dostarczają dowodów sugerujących, że osoby wykształcone doświadczają większej marginalizacji społecznej z powodu palenia niż osoby mniej wykształcone. Wśród par współpracowników efekt zaprzestania palenia przez jedną osobę nie był na ogół istotnym czynnikiem w zaprzestaniu palenia przez inną osobę. Jednak większość naszych obserwacji opierała się na współpracownikach w dużych firmach, którzy być może nie znali się nawzajem. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 7

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 6

Dodatkowe analizy wskazały, że różnice w poziomach wykształcenia między palącymi a niepalącymi nie spowodowały tych wyników (patrz Dodatek dodatkowy). Co więcej, stwierdziliśmy, że palenie ma tendencję do zmniejszania późniejszej centralności osoby, ale centralność nie zmniejsza palenia (patrz Dodatek dodatkowy). Modele interpersonalne
Rysunek 4. Rysunek 4. Prawdopodobieństwo, że podmiot rzuci palenie w zależności od rodzaju relacji z osobą, która rzuca palenie, w sieci społecznej badania Framingham Heart. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 6

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 5

Słupki błędów w obu panelach pokazują 95% przedziały ufności na podstawie 1000 symulacji. Aby przeliczyć mile na kilometry, pomnożyć przez 1,6. Oba panele wykluczają sąsiada i więzy współpracowników. Rysunek 2A bardziej formalnie opisuje klastry w obrębie całej sieci, a na rycinie 2B scharakteryzowano wpływ odległości geograficznej między podmiotami i kontaktami (patrz poniżej). We wszystkich badaniach przeciętne ryzyko palenia wśród osób kontaktowych, które były powiązane z osobą palącą (w pewnym stopniu separacji) było o 61% wyższe w obserwowanej sieci niż w losowej sieci. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej ad 5

Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej czesc 4

Wybrano losową próbkę 1000 osobników w sieci społecznościowej z Framingham Heart Study wybranego z największego połączonego podskładnika na egzaminie (po lewej) i badaniu 7 (po prawej). Każdy okrąg (węzeł) reprezentuje jedną osobę. Kręgi z czerwonymi obwódkami oznaczają kobiety, a koła z niebieskimi brzegami oznaczają mężczyzn. Wewnętrzny kolor kółka wskazuje na konsumpcję papierosa (żółty oznacza .1 papierosa dziennie, a zielony oznacza brak papierosów). Rozmiar każdego okręgu jest proporcjonalny do liczby zużytych papierosów. Czytaj dalej Kolektywna dynamika palenia w dużej sieci społecznej czesc 4