skurcz toniczny zwacza

W każdej z tych gałązek ruchowych znajdują się ponadto drobne ilości włókien czuciowych, kończących się w receptorach czucia mięśniowego, zwanych – wrzecionami mięśniowymi. Dzięki obecności owych wrzecion ssak jest doskonale poinformowany o sile skurczu swych mięśni żwaczowych. Powyższa uwaga odnosi się, oczywiście, i do wszystkich innych mięśni ciała. Wszystkie gałązki ruchowe n. żuchwowego bywają ujmowane wspólną nazwą – n. żuciowego (n. masticatorius ). Jak łatwo się domyślić, n. żuciowy ma związek z mięśniami, służącymi do miażdżenia i rozcierania pokarmu. W przypadkach szczękościsku (trismus) podnieta, wychodząca np. z jednego z zębów, powoduje drogą odruchową skurcz toniczny żwacza. Łańcuch odruchowy tej reakcji mięśniowej przedstawia się następująco: odontoblasty lub ozębna -+ gałązki zębowe 11. podoczodołowego -+ n. podoczodołowy -+ n. szczękowy -+ zwój półksiężycowaty Gassera -+ jądra czuciowe n. V -+ jądro ruchowe n. V -+ część ruchowa n. V (pars motoria) -+ n. żuchwowy -+ n. żuciowy -+ umięśnienie żwaczowe. [patrz też: ekstruzja ortodontyczna, podrażnienie nerwu błędnego, centrum medyczne scanmed multimedis ]

Powiązane tematy z artykułem: centrum medyczne scanmed multimedis ekstruzja ortodontyczna podrażnienie nerwu błędnego