Biwalirudyna podczas pierwotnej PCI w ostrym zawale mięśnia sercowego ad 6

Wartości P opierają się na teście log-rank. Współczynniki zdarzeń reprezentują szacunki Kaplana-Meiera. GP oznacza glikoproteinę. Po 30 dniach pacjenci, którzy zostali wyznaczeni do otrzymania samej biwalirudyny, w porównaniu z tymi, którzy zostali wyznaczeni do przyjmowania heparyny z inhibitorem glikoproteiny IIb / IIIa, mieli znacznie mniejszą częstość występowania zdarzeń niepożądanych netto (9,2% w porównaniu z 12,1%; ryzyko, 0,76, przedział ufności 95% [CI], 0,63 do 0,92, P = 0,005), ze względu na mniejszą częstość poważnych krwawień (4,9% w porównaniu z 8,3%, ryzyko względne, 0,60, 95% CI, 0,46 do 0,77; P <0,001), z podobnymi odsetkami poważnych niekorzystnych zdarzeń sercowo-naczyniowych (odpowiednio 5,4% i 5,5%, względne ryzyko w grupie biwalirudyny, 0,99, 95% CI, 0,76 do 1,30, P = 0,95) (Tabela 3 i Figura 2) . W analizie post hoc, z wykluczeniem dużych krwiaków z definicji protokołu, wskaźnik dużego krwawienia został zmniejszony z 7,8% z heparyną z inhibitorami glikoproteiny IIb / IIIa do 4,7% z biwalirudyną (P <0,001). Czytaj dalej Biwalirudyna podczas pierwotnej PCI w ostrym zawale mięśnia sercowego ad 6

Ułatwiona PCI u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ad 8

Rzeczywiście, wśród pacjentów w naszym badaniu, którzy zostali sklasyfikowani jako osoby wysokiego ryzyka (osoby starsze niż 70 lat i ci z przednim zawałem mięśnia sercowego, klasa Killip> I lub prezentująca częstość akcji serca> 100 uderzeń na minutę), 67% wszystkich pacjentów w badaniu wykazało słabą tendencję do większej korzyści leczenia skojarzonego, w porównaniu z leczeniem pierwotną PCI, z abciximabem podawanym w laboratorium cewnikowania bezpośrednio przed PCI (współczynnik ryzyka dla złożonego punktu końcowego, 0,84; 95% CI, 0,60 do 1,17), podczas gdy nie było korzyści dla pacjentów z niskim ryzykiem (współczynnik ryzyka, 1,22, 95% CI, 0,56 do 2,63). Te analizy podgrup nie powinny być jednak wykorzystywane do uzasadnienia stosowania PCI u pacjentów z grupy podwyższonego ryzyka ze względu na brak skojarzenia, z uwagi na brak wpływu na śmiertelność i nadmierne krwawienie obserwowane w tym badaniu. Po czwarte, odsetek dużych powikłań i zgonów wśród pacjentów z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST, którzy przechodzą pierwotną PCI z towarzyszącym abciksymabem, jest dość niski, a zatem trudny do poprawy. Jednym z problemów podczas rozpoczynania badania było to, że terapia skojarzona może nie dać wystarczająco dużo czasu, aby była skuteczna, gdyby PCI podjęto szybko. Analiza podgrup, która oceniała czas od randomizacji do inflacji balonowej, nie uzasadnia tego problemu. Czytaj dalej Ułatwiona PCI u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ad 8

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad

W tym eksploracyjnym, otwartym, jednoośrodkowym badaniu z udziałem trzech młodych osób dorosłych, z których każdy otrzymał pojedyncze podskórne wstrzyknięcie rekombinowanego wirusa związanego z adenowirusem 2/2. HRPE65p.hRPE65, pierwotnym rezultatem było bezpieczeństwo, a drugorzędowy wynik był dowód skuteczności pod względem funkcji wzrokowej. Metody
Pacjenci i projekt studiów
W badaniu tym uwzględniliśmy młodych dorosłych (17 do 23 lat) z wczesnym początkiem, ciężką dystrofią siatkówki spowodowaną przez mutacje missense w RPE65 (Tabela Dodatkowego Dodatku, dostępna z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm .org). Wykluczono osoby z ostrością wzroku w badanym oku, które były lepsze niż 20/120 w skali ostrości wzroku Snellena, mutacje zerowe i przeciwwskazania do układowej immunosupresji, a także kobiety w ciąży lub karmiące piersią. Laboratorium diagnostyczne National Health Service (Manchester Regional Genetics Laboratory) potwierdziło genotypy potencjalnych pacjentów. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad

Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd

Obiektywne pomiary obejmowały ocenę źrenicowego odruchu świetlnego i badania oczopląsu. Subiektywne pomiary obejmowały standardowe testy ostrości wzroku, badanie pola wzrokowego Goldmanna i testowanie mobilności w celu oceny różnic w zdolnościach pacjentów do poruszania się po znormalizowanym torze przeszkód (Tabela i Rysunek 3 oraz sekcja Metody dodatku uzupełniającego i wideo). Ostrość wzroku została zmierzona przez przeszkolonych lekarzy wzroku przy użyciu standardowego protokołu obejmującego wykresy Retinopathy Studium Wczesnego Leczenia (ETDRS) i liczby liter. Wyniki liter zostały przekształcone w log minimalnego kąta rozdzielczości (logMAR), w skali od 0,00 do 2,00, z wyższymi wartościami wskazującymi gorsze widzenie. Oczom, które mogły wykryć ruchy rąk, przypisano wynik gorszy o jedną linię niż największa drukowana linia na wykresie testowanym w standardowej odległości 4 m (<20/1600), aby zapewnić najbardziej zachowawczą ocenę pod względem niedoszacowania rzeczywistego zakresu zaburzeń widzenia.17
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Trzej kolejni pacjenci, którzy mieli LCA2 i byli w wieku od 19 do 26 lat, wyrazili pisemną świadomą zgodę (patrz Dodatek dodatkowy). Czytaj dalej Bezpieczeństwo i skuteczność przenoszenia genów na wrodzoną amaurozę Lebera cd