wlókna trzewno-ruchowe

Wszystko to razem stanowi wystarczający powód, aby nerwowi temu poświęcić nieco więcej miejsca. N. błędny jest nerwem II i następnych łuków skrzelowych właściwych, a ponadto przewodu pokarmowego i z tego tytułu występuje u ryb pod postacią -pnia skrzelowo-jelitowego (truncus branchio-inteetinalis). Tak bliski związek z układem trzewnym wypowiada się w tym, iż n. X jest obficie zaopatrzony we włókna trzewno-ruchowe i trzewno-czuciowe, natomiast część somatyczna tego nerwu sprowadza się do b. Czytaj dalej wlókna trzewno-ruchowe

Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie

Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie, albowiem pośredniczy on w motoryce krtaniowej, która wyraża się głównie w regulowaniu wielkości i kształtu głośni (glottis) oraz w kierowaniu skurczem poszczególnych mm. krtaniowych, co biorąc wszystko razem odgrywa dużą rolę w mechanice oddechowej, w czynności wydawania głosu i wreszcie w sprawach powstawania tłoczni brzusznej (preium. abdominale). Jednym z częstych objawów zaatakowania n. krtaniowego tylnego są zaburzenia w zabarwieniu głosu. Czytaj dalej Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie

Wlókna normuja w róznych okolicznosciach zyciowych pojemnosc oskrzelów

Włókna normują w różnych okolicznościach życiowych pojemność oskrzelów (bronchooonstrictoresl) oraz mogą wpływać na szybkość krążenia krwi w tkance płucnej. Powracając teraz do opisu zachowania się samych pni nn. błędnych zauważymy, że ciągnąc się poprzez klatkę piersiową w towarzystwie przełyku wkraczają one do jamy brzusznej przez rozwór przełykowy przepony. Trzymając się uparcie prze- łyku n. błędny lewy (na skutek obrotu żołądka) umieszcza się na powierzchni brzusznej żołądka, nerw zaś błędny prawy raczej na powierzchni jego grzbietowej, tworząc razem, wspólnie z gałązkami współczulnymi (n. Czytaj dalej Wlókna normuja w róznych okolicznosciach zyciowych pojemnosc oskrzelów

Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 2

Tak więc, oprócz wyjaśnienia mechanizmów patogennych, identyfikacja biomarkerów pod kątem obecności i postępu powikłań klinicznych twardziny układowej ma potencjalne zastosowanie w ocenie aktywności choroby. Na podstawie kluczowych obserwacji LeRoy3, że produkcja kolagenu była zwiększona w fibroblastach, które zostały wyizolowane ze sklerodermy i hodowane in vitro, większość badań nad twardziną układową skupiła się na zmienionej biologii fibroblastów. Nowsze badania wskazują jednak, że komórki układu odpornościowego są ważne w patogenezie. 5 Rzeczywiście, badania asocjacji genetycznych wykazały, że najbardziej kojarzone markery podatności obejmują geny kodujące cząsteczki sygnalizacji immunologicznej T-bet, 6 STAT4,7,8 i IRF58,9 i łańcuch zeta receptora komórki Teta.8 STAT4 i IRF5 są zaangażowane w sekrecję interferonu typu I, cytokiny, która wykazała obecność zarówno w komórkach jednojądrzastych skórnych jak i obwodowych. Czytaj dalej Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 2

Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad

Protokół, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu, został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym miejscu. Pisemną świadomą zgodę uzyskano od rodzica każdego zapisanego dziecka. Autorzy potwierdzają, że badanie przeprowadzono zgodnie z protokołem, w tym jego planem analizy statystycznej. Nie było komercyjnego wsparcia dla tego badania. Kwalifikujące się dzieci, w wieku od 6 do 23 miesięcy, musiały otrzymać co najmniej dwie dawki skoniugowanej szczepionki pneumokokowej i mieć ostre zapalenie ucha środkowego, które zostało zdiagnozowane na podstawie trzech kryteriów – wystąpienia objawów w ciągu poprzedzających 48 godzin, które rodzice ocenili z całkowitą liczbą punktów równą 3 lub większą w skali półilościowej półilościowej skali zapalenia ucha środkowego z objawami nasilenia objawów (AOM-SOS), 8,9 z wysiękiem ucha środkowego oraz umiarkowanym lub znacznym wybrzuszeniem błony bębenkowej lub nieznaczną wybrzuszenie połączone z widoczną otalgią lub znacznym rumieniem błony bębenkowej. Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad

Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci

Ograniczenie czasu trwania leczenia przeciwdrobnoustrojowego stanowi potencjalną strategię zmniejszania ryzyka oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wśród dzieci z ostrym zapaleniem ucha środkowego. Metody
Przeznaczyliśmy 520 dzieciom, w wieku od 6 do 23 miesięcy, z ostrym zapaleniem ucha środkowego, w celu otrzymania klawulanianu amoksycyliny, przez standardowy okres 10 dni lub przez skrócony okres 5 dni, a następnie placebo przez 5 dni. Mierzyliśmy wskaźniki odpowiedzi klinicznej (w sposób systematyczny, na podstawie objawów i odpowiedzi objawowej), nawroty i kolonizację nosowo-gardłową, i analizowaliśmy wyniki epizodów z zastosowaniem podejścia nieinerferyjnego. Objawy mieściły się w zakresie od 0 do 14, z wyższymi liczbami wskazującymi na cięższe objawy.
Wyniki
Dzieci, które były leczone klawulanianem amoksycyliny przez 5 dni częściej niż osoby leczone przez 10 dni miały kliniczną niewydolność (77 z 229 dzieci [34%] vs. Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci

Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej

Wahania wagi ciała są czynnikiem ryzyka zgonów i zdarzeń wieńcowych u pacjentów bez choroby sercowo-naczyniowej. Nie wiadomo, czy zmienność masy ciała wpływa na wyniki u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Metody
Określiliśmy wewnątrzosobnicze wahania masy ciała od masy wyjściowej i wizyt kontrolnych oraz przeprowadzono analizę post hoc w próbie leczenia na nowe cele, która obejmowała ocenę skuteczności i bezpieczeństwa obniżania poziomu cholesterolu lipoprotein o małej gęstości za pomocą atorwastatyny. Pierwszorzędowym rezultatem było jakiekolwiek zdarzenie wieńcowe (złożone ze zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca, nieinwazyjnego zawału mięśnia sercowego, reanimowanego zatrzymania krążenia, rewaskularyzacji lub dławicy piersiowej). Drugorzędnymi wynikami były jakiekolwiek zdarzenia sercowo-naczyniowe (kompozycja jakiegokolwiek zdarzenia wieńcowego, zdarzenia naczyniowo-mózgowego, choroby naczyń obwodowych lub niewydolności serca), śmierci, zawału mięśnia sercowego lub udaru. Czytaj dalej Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej

Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 7

Po leczeniu przeciwdrobnoustrojowym w przypadku epizodu indeksu, poziom kolonizacji szczepami Streptococcus pneumoniae wrażliwymi na penicylinę zmniejszył się zarówno w grupie 10-dniowej, jak i 5-dniowej, a niewrażliwe szczepy stanowiły obecnie większy odsetek pozostałych izolatów pneumokoków. Z biegiem czasu kolonizacja zarówno wrażliwymi szczepami, jak i niewrażliwymi szczepami powróciła do poziomu, który był podobny do poziomu stwierdzonego przy wejściu do badania. Kolonizacja wrażliwymi szczepami i niewrażliwymi szczepami Haemophilus influenzae pozostała względnie niezmieniona. Odkrycia te znalazły również odzwierciedlenie zarówno w prostych, jak i warunkowych ilorazach szans – z których ostatni może służyć jako miara ogólnowspólnotowego wpływu leczenia przeciwdrobnoustrojowego na oporność13 – które nie różniło się znacząco między obiema grupami leczenia. Wśród dzieci, których izolaty nosowo-gardłowe odzyskano podczas epizodu indeksowego były albo patogeny niepatogenne, albo podatne na penicylinę i dla których przeprowadzono co najmniej jedną kolejną hodowlę, 85 z 181 dzieci (47%) w grupie 10-dniowej i 78 z 177 ( 44%) w grupie 5-dniowej ostatecznie okazało się być skolonizowane patogenem niewrażliwym na penicylinę (P = 0,58). Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 7

Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 6

W każdej z grup leczenia wyniki były wyższe (tj. Mniej korzystne) u dzieci, które zostały zaklasyfikowane na podstawie wyników badań otoskopowych jako mające kliniczną niewydolność niż u tych, którzy zostali zaklasyfikowani jako odnoszący sukces kliniczny. W okresie od 6 do 14 dnia średnia punktacja była wyższa u dzieci, których liczba przy wejściu była większa niż 8 niż u dzieci, których wyniki wynosiły 8 lub mniej (średnie wyniki w grupie 10-dniowej, 1,6 . 2,0 vs. 1,0 . Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 6