Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie

Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie, albowiem pośredniczy on w motoryce krtaniowej, która wyraża się głównie w regulowaniu wielkości i kształtu głośni (glottis) oraz w kierowaniu skurczem poszczególnych mm. krtaniowych, co biorąc wszystko razem odgrywa dużą rolę w mechanice oddechowej, w czynności wydawania głosu i wreszcie w sprawach powstawania tłoczni brzusznej (preium. abdominale). Jednym z częstych objawów zaatakowania n. krtaniowego tylnego są zaburzenia w zabarwieniu głosu. Czytaj dalej Znaczenie nerwu krtaniowego tylnego jest wielkie

wlókna trzewno-ruchowe

Tłumaczy to nam częściowo fakt, że zawiera on jedynie włókna trzewno-ruchowe, których przeznaczenie będzie podane poniżej N. XI rozpoczyna się szeregiem korzonków w słupie bocznym odcinka szyjnego rdzenia (n. dodatkowy rdzeniowy) oraz w jądrze ruchowym brzusznym n. X (nucleus rentralis n. X S. Czytaj dalej wlókna trzewno-ruchowe

Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu AD 7

Częstotliwość zdarzeń w obu grupach wynosiła odpowiednio 0,9% i 1,0% (różnica w częstości zdarzeń, -0,04 punktów procentowych, 95% przedział ufności [CI], -0,31 do 0,23, P = 0,004 dla nie gorszej jakości) (tabela 3). Po 9 miesiącach wystąpiło 1716 poważnych zdarzeń sercowych u uczestników w szpitalach bez chirurgii serca na miejscu i 529 takich zdarzeń u pacjentów w szpitalach z operacją kardiochirurgiczną na miejscu (12,1% w porównaniu z 11,2%, różnica w częstości zdarzeń, 0,92 procent punkty: 95% CI, 0,04 do 1,80, P = 0,05 dla nie gorszej jakości) (Tabela 3). Nie było znaczących różnic w śmiertelności z jakiejkolwiek przyczyny ani w zawale mięśnia sercowego z załamkami Q pomiędzy obiema grupami, ale wystąpiła istotna różnica w częstości rewaskularyzacji naczyń docelowych – 6,5% wśród uczestników w szpitalach bez chirurgii serca w miejscu pracy w porównaniu do 5,4 w szpitalach kardiochirurgicznych (p = 0,01).
Przeprowadzono kilka analiz eksploracyjnych (tabela 3). Czytaj dalej Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu AD 7

Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 6

W analizie rozpoznawczej odkryliśmy, że poziomy CXCL4 stopniowo i znacząco zwiększały się w każdej grupie w następującej kolejności: pacjenci z pierwotnym objawem Raynauda, z objawem Raynauda i dodatnimi przeciwciałami przeciwjądrowymi oraz z bardzo wczesnym twardziną układową (zjawisko Raynauda plus anty-topoizomeraza lub przeciwciała przeciw centromerom i obecność angiopatii paznokciowej), podczas gdy poziomy CCL2, CXCL10, CCL5, czynnika von Willebranda i CCL18 nie wzrosły (fig. S2C w dodatkowym dodatku). Następnie oceniliśmy związek między poziomami CXCL4 a fenotypem klinicznym. Poziomy CXCL4 korelowały ze stopniem zwłóknienia skóry w ograniczonym fenotypie skórnym (R2 = 0,59, P <0,001) i dyfuzyjnym fenotypem skóry (R2 = 0,74, P <0,001). Czytaj dalej Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 6