Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 6

W każdej z grup leczenia wyniki były wyższe (tj. Mniej korzystne) u dzieci, które zostały zaklasyfikowane na podstawie wyników badań otoskopowych jako mające kliniczną niewydolność niż u tych, którzy zostali zaklasyfikowani jako odnoszący sukces kliniczny. W okresie od 6 do 14 dnia średnia punktacja była wyższa u dzieci, których liczba przy wejściu była większa niż 8 niż u dzieci, których wyniki wynosiły 8 lub mniej (średnie wyniki w grupie 10-dniowej, 1,6 . 2,0 vs. 1,0 . Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci ad 6

Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci

Ograniczenie czasu trwania leczenia przeciwdrobnoustrojowego stanowi potencjalną strategię zmniejszania ryzyka oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe wśród dzieci z ostrym zapaleniem ucha środkowego. Metody
Przeznaczyliśmy 520 dzieciom, w wieku od 6 do 23 miesięcy, z ostrym zapaleniem ucha środkowego, w celu otrzymania klawulanianu amoksycyliny, przez standardowy okres 10 dni lub przez skrócony okres 5 dni, a następnie placebo przez 5 dni. Mierzyliśmy wskaźniki odpowiedzi klinicznej (w sposób systematyczny, na podstawie objawów i odpowiedzi objawowej), nawroty i kolonizację nosowo-gardłową, i analizowaliśmy wyniki epizodów z zastosowaniem podejścia nieinerferyjnego. Objawy mieściły się w zakresie od 0 do 14, z wyższymi liczbami wskazującymi na cięższe objawy.
Wyniki
Dzieci, które były leczone klawulanianem amoksycyliny przez 5 dni częściej niż osoby leczone przez 10 dni miały kliniczną niewydolność (77 z 229 dzieci [34%] vs. Czytaj dalej Skrócone leczenie przeciwbakteryjne w przypadku ostrego zapalenia ucha środkowego u małych dzieci

Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej ad 5

W w pełni skorygowanym modelu (model 4), w porównaniu z najniższym kwintylem, pacjenci z najwyższym poziomem zmienności kwintyli mieli wzrost ryzyka wystąpienia incydentu wieńcowego o 64%, wzrost ryzyka jakiegokolwiek zdarzenia sercowo-naczyniowego o 85% , wzrost ryzyka zgonu o 124%, wzrost ryzyka zawału mięśnia sercowego o 117%, wzrost ryzyka udaru mózgu o 136%, oraz wzrost ryzyka wystąpienia cukrzycy o nowym początku 78% ( Tabela 3), niezależnie od tradycyjnych czynników ryzyka. Wyjściowy BMI, zmienność wagi ciała i wyniki
Ryc. 2. Ryc. 2. Czytaj dalej Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej ad 5

Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy podczas ciąży cd

Korekty pozorne zostały przekazane dla grupy placebo. Korekty zostały wykonane w ciągu 7 dni po badaniu krwi. Celem dla kobiet z subkliniczną niedoczynnością tarczycy był poziom tyreotropiny od 0,1 do 2,5 mU na litr, z maksymalną dawką dobową 200 .g lewotyroksyny. Celem dla uczestników z niedoczynnością tarczycy był wolny poziom T4 od 0,86 do 1,90 ng na decylitr z tą samą maksymalną dawką lewotyroksyny. Ciąża i wyniki noworodków zostały usunięte z dokumentacji medycznej przez certyfikowanych pracowników naukowych. Czytaj dalej Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy podczas ciąży cd

Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy podczas ciąży ad

Protokół, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu, został zatwierdzony przez instytucjonalną komisję odwoławczą w każdym ośrodku. Wszystkie kobiety w ciąży pojedynczej, które przedstawiły się w opiece prenatalnej przed 20 tygodniem ciąży, zostały zaproszone do poddania się badaniu przesiewowemu tarczycy w kierunku stężenia tyreotropiny i wolnych wartości T4. Próbki surowicy pobrane od kobiet, które dostarczyły pisemną świadomą zgodę, analizowano w scentralizowanym laboratorium (patrz Dodatek dodatkowy dostępny na stronie). Kryteria, które zostały użyte do zdiagnozowania subklinicznej niedoczynności tarczycy w miejscu pochodzenia badania, to poziom tyreotropiny wynoszący 3,00 mU lub więcej na litr (który, jak się przypuszczano, odpowiada 97,5-tego percentyla) i wolny poziom T4 w normalnym zakresie (0,86 do 1,90 ng na decylitr [11 do 24 pmol na litr]). Po 10 miesiącach badań przesiewowych, podczas planowanej oceny stwierdzono, że częstość występowania subklinicznej niedoczynności tarczycy przekracza 6%. Czytaj dalej Leczenie subklinicznej niedoczynności tarczycy lub niedoczynności tarczycy podczas ciąży ad

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera

Wczesny początek, ciężka dystrofia siatkówki spowodowana mutacjami w genie kodującym specyficzne dla nabłonka barwnikowego białko 65-kD (RPE65) wiąże się ze słabym wzrokiem przy urodzeniu i całkowitą utratą wzroku we wczesnej dorosłości. Podajemy trzem młodym dorosłym pacjentom podskórne iniekcje rekombinowanego wirusa adenowirusowego 2/2 eksprymującego RPE65 komplementarny DNA (cDNA) pod kontrolą ludzkiego promotora RPE65. Nie było poważnych zdarzeń niepożądanych. Nie stwierdzono klinicznie istotnych zmian ostrości wzroku lub obwodowych pól widzenia na obwodzie Goldmanna u żadnego z trzech pacjentów. Nie wykryliśmy żadnych zmian w odpowiedziach siatkówki na elektroretinografię. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera

Wynik po zakażeniu matczykową varicellą w pierwszych 20 tygodniach ciąży ad 6

Podczas badania kontrolnego po roku niemowlę to nie miało ani ospy wietrznej, ani półpaśca. Dyskusja
Badania epidemiologiczne teratogenności u ludzi zwykle obejmowały kobiety w ciąży narażone na leki, chemikalia lub czynniki zakaźne w pierwszym trymestrze lub, dokładniej, w okresie organogenezy. Jednakże, niekorzystne wyniki opisane w opisach przypadków4 sugerują, że okres ryzyka dla płodu spowodowany zakażeniem matczynym wirusem ospy wietrznej-półpaśca wykracza poza to okno, tak że niemowlęta urodzone z powodu embriopatii ospy wietrznej ulegają zakażeniu podczas pierwszych 20 tygodni ciąży. Obserwowaliśmy 106 kobiet zakażonych w tym okresie i oszacowaliśmy częstość występowania embriopatii ospy wietrznej na 1,2% (przedział ufności 95%, od 0 do 2,4%). To niskie ryzyko embriopatii sugeruje, że z nieznanych przyczyn zdolność wirusa do przechodzenia przez łożysko i zakażenia płodu jest ograniczona. Czytaj dalej Wynik po zakażeniu matczykową varicellą w pierwszych 20 tygodniach ciąży ad 6

Ułatwiona PCI u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ad

Stwierdzono, że sama terapia fibrynolityczna jest szkodliwa dla pacjentów pod względem oceny bezpieczeństwa i skuteczności nowej strategii leczenia za pomocą przezskórnej interwencji wieńcowej (ASSENT-4 PCI) (numer ClinicalTrials.gov, NCT00168792), 24 prawdopodobnie ze względu na szkodliwe działanie wczesnej aktywacji płytek krwi przez czynniki fibrynolityczne bez skutecznego leczenia przeciwpłytkowego lub krwotoku z łysiny w czasie PCI. Same inhibitory glikoproteiny IIb / IIIa, a zwłaszcza w połączeniu z terapią fibrynolityczną, oceniano u stosunkowo niewielkiej liczby pacjentów. Wyniki tych badań były niejednoznaczne, 25-30, chociaż istnieją dowody na wzrost poważnego krwawienia, szczególnie wśród osób starszych.31 Ułatwiona interwencja z rozszerzonym badaniem prędkości do zatrzymania zdarzeń (FINESSE) miała na celu sprawdzenie hipotezy, że PCI, która jest ułatwiona przy użyciu połączenia abcyksymabu i reteplazy o zmniejszonej dawce, byłaby bardziej skuteczna niż pierwotna PCI, w której abciximab jest podawany w laboratorium cewnikowania bezpośrednio przed PCI. Grupę, do której PCI ułatwiał sam abciximab, włączono w celu wyjaśnienia wpływu tego składnika terapii skojarzonej na wynik kliniczny.
Metody
Uczestnicy
Do badania zakwalifikowano pacjentów, którzy wystąpili w ciągu 6 godzin po wystąpieniu objawów przedmiotowych i podmiotowych niedokrwienia mięśnia sercowego, u których wystąpiło uniesienie odcinka ST sugerujące ostry zawał mięśnia sercowego, którzy kwalifikowali się do leczenia fibrynolitycznego lub pierwotnej PCI, oraz u których przewidywany czas do diagnostyki cewnikowanie trwało od do 4 godzin po randomizacji. Czytaj dalej Ułatwiona PCI u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST ad

Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad 6

W prawym (badaniu) oku, 37 miejsc pokazało znaczną poprawę wrażliwości (P <0,01). Średnia czułość w dziewięciu lokalizacjach w obszarze podniedrowym poprawiła się z 4 dB na początku badania do 26 dB po leczeniu, a dziewięć miejsc w kwadrancie czwartorzędowym uległo poprawie z 7 dB na 28 dB. To odkrycie jest równoważne poprawie czułości o więcej niż 20 dB dla tych 18 lokalizacji lub 100-krotności progu czułości obserwowanego w punkcie wyjściowym. Rysunek 3. Rysunek 3. Czytaj dalej Wpływ terapii genowej na funkcję wzrokową w wrodzonej amaurozie Lebera ad 6