Róznica miedzy stanem podraznienia a stanem zwiekszonego napiecia nerwu blednego

Różnica między stanem podrażnienia a stanem zwiększonego napięcia nerwu błędnego jest tylko ilościowa, gdyż zależy od różnej obfitości wyzwalania się acetylocholiny z zakończeń nerwu błędnego. Środki ochraniające acetylocholinę przed cholinoesterazą wywołują przy normalnym wyzwalaniu się acetylocholiny z nerwu stan zwiększonego napięcia nerwu błędnego. Jeżeli zaś nerw błędny wyzwala więcej acetylocholiny z zakończeń, to ciała ochraniające acetylocholinę ochronią większe jej ilości i może powstać stan podrażnienia nerwu błędnego. Stan podrażnienia nerwu błędnego jest stanem patologicznym, natomiast stan zwiększonego napięcia tego nerwu należy uważać za stan fizjologiczny. Stan podrażnienia lub stan zwiększonego napięcia dotyczy również nerwów współczulnych przez wyzwolenie w zakończeniach tych nerwów mniejszych lub większych ilości adrenaliny. Czytaj dalej Róznica miedzy stanem podraznienia a stanem zwiekszonego napiecia nerwu blednego

Z jamy czaszkowej nerw wydostaje sie na zewnatrz przez otwór poszarpany tylny

Z jamy czaszkowej nerw wydostaje się na zewnątrz przez otwór poszarpany tylny, tworząc tutaj – zwój skalisty(gn. petrosum), Zwój ten jest, oczywiście, ośrodkiem macierzystym 1) części czuciowej n. IX, skąd dendryty podążają doobwodowo, neuryty zaś kierują się w stronę zamózgowia, aby się skończyć w dwóch- jądrach, położonych na dnie IV komory, a mianowicie w – jądrze czuciowym grzbietowym (nucleus seneibilie dorsaiis s. nucleus alae cinereae) i w – jądrze szlaku samotnego(nucleus tractus solitarii). Należy dodać, że obydwa te jądra są jednocześnie stacjami końcowymi i dla włókien czuciowych n. Czytaj dalej Z jamy czaszkowej nerw wydostaje sie na zewnatrz przez otwór poszarpany tylny

Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 2

Dowody mikrobiologiczne, że nawracające epizody boreliozy są spowodowane ponownym zakażeniem, a nie nawrotem zostały przedstawione w anegdotycznych doniesieniach dotyczących dwóch pacjentów, u których w kulturach wykryto genotypowo różne szczepy B. burgdorferi. próbek pobranych z biopsji skóry uzyskanych podczas każdego z osobnych epizodów rumienia migrans.7 Niemniej jednak, niektóre osoby przypisywały nawracające epizody rumienia wędrującego do nawrotów u pacjentów leczonych zalecanymi kuracjami antybiotykoterapii; cytowali eksperymenty na zwierzętach, które wykazywały utrzymywanie się B. burgdorferi pomimo leczenia antybiotykami.9 Zewnętrzne białko C (OspC) B. Czytaj dalej Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 2

Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu AD 2

Sugerowano ponadto, że biorąc pod uwagę stosunkowo niewielką liczbę pierwotnych procedur PCI w niektórych szpitalach, dodanie innych procedur PCI (w tym planowej PCI i PCI w przypadku ostrych zespołów wieńcowych bez uniesienia odcinka ST) może pomóc w utrzymaniu i poprawie tych programów. Ponadto, poprzednie badania wykazały, że u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi, prezentującymi centra bez żadnej rewaskularyzacji, odpowiednie zastosowanie PCI i CABG jest ograniczone, a wyniki są suboptymalne.5-7 Rozszerzenie możliwości PCI na takie szpitale mogłoby poprawić dostęp do odpowiednia opieka, szczególnie w obszarach, gdzie rekrutacja i utrzymanie kardiologów może być trudna8, a możliwości leczenia pacjentów są ograniczone.
Zespół projektu Cardiovascular Patient Outcomes Research (CPORT) Non-Primary PCI (CPORT-E) został zaprojektowany, aby pomóc rozwiązać te problemy. CPORT-E było randomizowanym badaniem antynarkotykowym, w którym porównano wyniki zabiegów PCI (z wyjątkiem pierwotnej PCI) w szpitalach z osobami bez kardiochirurgii na miejscu. Czytaj dalej Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu AD 2

Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 3

Charakterystyka choroby 779 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Do badań ekspresji CXCL4 w komórkach dendrytycznych plazmacytoidów, skrawki skóry uzyskano od 3 pacjentów z wczesnym rozsianym rozsianym twardziną układową z Uniwersytetu Bostońskiego i 6 pacjentów z późną rozproszoną chorobą z Uniwersytetu w Dusseldorfie w Niemczech. Wszyscy pacjenci spełnili wstępne kryteria American College of Rheumatology w celu klasyfikacji twardziny układowej (Tabela 1) .16 Fenotyp kliniczny pacjentów jest opisany w Dodatku Uzupełniającym, dostępnym wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie. Wszystkie próbki otrzymano po tym, jak pacjenci otrzymali pisemną zgodę i po zatwierdzeniu badania przez instytucyjną komisję odwoławczą w każdym ośrodku uczestniczącym. Czytaj dalej Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 3

Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej

Wahania wagi ciała są czynnikiem ryzyka zgonów i zdarzeń wieńcowych u pacjentów bez choroby sercowo-naczyniowej. Nie wiadomo, czy zmienność masy ciała wpływa na wyniki u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca. Metody
Określiliśmy wewnątrzosobnicze wahania masy ciała od masy wyjściowej i wizyt kontrolnych oraz przeprowadzono analizę post hoc w próbie leczenia na nowe cele, która obejmowała ocenę skuteczności i bezpieczeństwa obniżania poziomu cholesterolu lipoprotein o małej gęstości za pomocą atorwastatyny. Pierwszorzędowym rezultatem było jakiekolwiek zdarzenie wieńcowe (złożone ze zgonu z powodu choroby niedokrwiennej serca, nieinwazyjnego zawału mięśnia sercowego, reanimowanego zatrzymania krążenia, rewaskularyzacji lub dławicy piersiowej). Drugorzędnymi wynikami były jakiekolwiek zdarzenia sercowo-naczyniowe (kompozycja jakiegokolwiek zdarzenia wieńcowego, zdarzenia naczyniowo-mózgowego, choroby naczyń obwodowych lub niewydolności serca), śmierci, zawału mięśnia sercowego lub udaru. Czytaj dalej Fluktuacje masy ciała i wyniki w chorobie wieńcowej

10-letnie wyniki po monitorowaniu, chirurgii lub radioterapii w przypadku miejscowego raka prostaty ad 6

Przeżycie specyficzne dla raka prostaty wynosiło co najmniej 98,8% we wszystkich grupach i nie było znaczącej różnicy między trzema randomizowanymi grupami (P = 0,48 w teście log-rank). Współczynniki zagrożenia dla śmierci specyficznej dla raka gruczołu krokowego były następujące: 0,51 (95% CI, 0,15 do 1,69) dla porównania grupy radioterapii z grupą aktywnego monitorowania; 0,80 (95% CI, 0,22 do 2,99) dla porównania grupy radioterapii z grupą operacyjną; i 0,63 (95% CI, 0,21 do 1,93) dla porównania grupy chirurgicznej z grupą aktywnego monitorowania. Nie było dowodów na to, że różnice między grupami pod względem umieralności na raka prostaty różniły się w zależności od wieku, poziomu PSA, wyniku Gleasona lub stadium klinicznego (Tabela 2). Zgony z dowolnej przyczyny rozkładały się równomiernie na grupy leczone (P = 0,87 według testu wiarygodności) (Tabela i Tabela S3 w dodatkowym dodatku), chociaż przedziały ufności dla współczynników ryzyka były szerokie i dlatego nie zapewniały silnych dowód równoważności między grupami (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Szczegóły dotyczące mężczyzn, którzy zmarli na raka prostaty, podano w tabeli S4 w dodatkowym dodatku. Czytaj dalej 10-letnie wyniki po monitorowaniu, chirurgii lub radioterapii w przypadku miejscowego raka prostaty ad 6