RÓZNE STANY NERWÓW UKLADU WEGETATYWNEGO

RÓŻNE STANY NERWÓW UKŁADU WEGETATYWNEGO W pobudzeniach nerwów układu wegetatywnego rozróżniamy dwa stany, mianowicie stan podrażnienia i stan zwiększonego napięcia. Przez stan podrażnienia nerwu błędnego należy rozumieć np. taki stan tego nerwu, w którym wyzwala się duża ilość acetylocholiny. Występują wtedy takie zmiany w ustroju jakie widzimy po silnym podrażnieniu nerwu prądem elektrycznym u zwierząt. Skutek drażnienia prądem elektrycznym nerwu błędnego jest znów taki, jaki uzyskujemy po wprowadzeniu odpowiednio dużej dawki acetylocholiny do krwi i oddziaływanie narządów będzie silnie wyrażone. Czytaj dalej RÓZNE STANY NERWÓW UKLADU WEGETATYWNEGO

ZNACZENIE STANÓW CZYNNOSCIOWYCH NARZADÓW

ZNACZENIE STANÓW CZYNNOŚCIOWYCH NARZĄDÓW Skutek działania nerwów układu wegetatywnego zależy również od stanu czynnościowego narządu. Nerw współczulny zwęża naczynia, zwłaszcza jamy brzusznej i skóry, natomiast rozszerza naczynia wieńcowe serca, pobudza ruchy jelit i żołądka, natomiast znaczne zwiększenie napięcia ich mięśni gładkich wywołuje zahamowanie ruchów. Wynika stąd, że czynność układu wegetatywnego wpływa inaczej na narządy pracujące inaczej zaś na narządy w spoczynku. Czynnościowy więc stan narządu odgrywa dużą rolę w powstawaniu skutków wywołanych przez nerwy -układu. wegetatywnego. Czytaj dalej ZNACZENIE STANÓW CZYNNOSCIOWYCH NARZADÓW

UDZIAL UKLADU WEGETATYWNEGO W OGÓLNYCH ODCZYNACH USTROJU

UDZIAŁ UKŁADU WEGETATYWNEGO W OGÓLNYCH ODCZYNACH USTROJU Układ wegetatywny nerwowy wspólnie z układem somatycznym bierze udział w ogólnych odczynach ustroju na działaniu czynników zewnętrznych. Wszelkie bowiem szybkie oddziaływanie ustroju na zmiany środowiska zewnętrznego dochodzi do skutku przy udziale wielu narządów. Oddziaływanie ustroju przejawia się przede wszystkim w czynności mięśni, której zawsze towarzyszy zmiana w krążeniu, oddychaniu, trawieniu, wydzielaniu i w przemianie materii. Wszystkie więc zmiany w czynności narządów są nieodzowne do przystosowania się ustroju i oddziaływania jego na wpływ zewnętrznego środowiska. W związku z tym podczas pracy mięśniowej występują przyśpieszenie czynności serca, przemieszczenie krwi przepływającej przez różne narządy, zwiększenie krwi krążącej z powodu wyrzucania jej ze zbiorników, wzmożenie oddychania, mobilizacja cukru ze składnio glikogenowych itd. Czytaj dalej UDZIAL UKLADU WEGETATYWNEGO W OGÓLNYCH ODCZYNACH USTROJU

wlókna trzewno-ruchowe

Wszystko to razem stanowi wystarczający powód, aby nerwowi temu poświęcić nieco więcej miejsca. N. błędny jest nerwem II i następnych łuków skrzelowych właściwych, a ponadto przewodu pokarmowego i z tego tytułu występuje u ryb pod postacią -pnia skrzelowo-jelitowego (truncus branchio-inteetinalis). Tak bliski związek z układem trzewnym wypowiada się w tym, iż n. X jest obficie zaopatrzony we włókna trzewno-ruchowe i trzewno-czuciowe, natomiast część somatyczna tego nerwu sprowadza się do b. Czytaj dalej wlókna trzewno-ruchowe

Za posrednictwem tych wlókien odbywa sie regulacja cisnienia tetniczego wewnatrz t. szyjnej

Za pośrednictwem tych włókien odbywa się regulacja ciśnienia tętniczego wewnątrz t. szyjnej wsp. w przypadkach nadciśnienia podrażnienie gł. szyjno-tętniczej zostaje przekazane jądrom ruchowym nn. IX i X, po czym następuje obniżenie sprawności serca drogą n. Czytaj dalej Za posrednictwem tych wlókien odbywa sie regulacja cisnienia tetniczego wewnatrz t. szyjnej

nerw krtaniowy prawy

Zarówno nerw krtaniowy prawy, jak i lewy po obwinięciu się dookoła tych naczyń zdążają z powrotem w kierunku głowowym, a mianowicie do krtani, w której się kończą. Ów kierunek wsteczny nn. krtaniowych tylnych jest wsteczny tylko pozornie, albowiem jeszcze u zarodka wymienione nerwy zdążają wprost do krtani, a dopiero później, na skutek opuszczenia się luków tętniczych skrzelowych albo ich pochodnych, zostają zawleczone aż w obrąb klatki piersiowej. N. krtaniowy tylny jest wybitnie nerwem trzewno-ruchowym, unerwiającym wszystkie mięśnie krtaniowe, z wyjątkiem m. Czytaj dalej nerw krtaniowy prawy

Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 3

Spośród tych pacjentów, wybraliśmy do włączenia wszystkich pacjentów z genotypami ospC, które zostały zidentyfikowane z dwóch lub więcej kolejnych epizodów rumienia wędrownego. Genotypy OspC porównano w każdej parze kolejnych epizodów rumienia wędrownego. Skoncentrowaliśmy się na parach następujących po sobie, zamiast niesekwencyjnych, epizodów rumienia wędrownego, ponieważ byłoby to logicznie największa szansa na rozpoznanie mikrobiologicznego nawrotu infekcji.
Analiza statystyczna
Zgodnie z założeniami, że współczynnik koinfekcji może być niedoszacowany, jeśli opiera się na wynikach hodowli i że koinfekcja z n szczepami (wskazującymi ogólną liczbę) B. Czytaj dalej Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 3

Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 4

Cykliczne epizody miały miejsce w kwietniu, maju, czerwcu, lipcu lub sierpniu (ryc. 1). W 6 z 22 par epizodów (27%) pacjent przypomniał sobie ukąszenie kleszcza w miejscu nawracającego rumienia wędrującego w ciągu 30 dni przed wystąpieniem tego uszkodzenia skóry. Żadna ze skór ani posiewów krwi nie wyrosła więcej niż jeden genotyp ospC B. Czytaj dalej Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie AD 4