ROLA UKLADU WEGETATYWNEGO, W ZJAWISKACH ODRUCHOWYCH

ROLA UKŁADU WEGĘTATYWNEGO, W ZJAWISKACH ODRUCHOWYCH Układ wegetatywny bierze również udział w rozmaitych zjawiskach, odruchowych. W wyniku bowiem podrażnień skóry lub narządów wewnętrznych rozmaitymi czynnikami powstają odruchy przy udziale nerwów wegetatywnych. Odruchy trzewno-trzewne Do odruchów wegetatywnych należy zaliczyć odruch oko – sercowy: (odruch Aschnera), cechujący się tym, że ucisk na gałkę oczną wywołuje zwolnienie czynności serca . U ludzi z normalnie zrównoważonym układem, wegetatywnym niebolesny ucisk na gałkę oczną, trwający około 30 sekund, zwalnia czynność serca o 4–12 uderzeń na l minutę. U ludzi z czynnościową przewagą nerwu błędnego zwolnienie czynności serca jest większe. Czytaj dalej ROLA UKLADU WEGETATYWNEGO, W ZJAWISKACH ODRUCHOWYCH

Odruchy trzewno-skórne

Odruchy trzewno-skórne Poza odruchami wegetatywnymi trzewno-trzewnymi istnieją jeszcze odruchy trzewno-skórne. Odruchy trzewno-skórne zmieniają czynność wydzielniczą gruczołów potowych, wywołują skurcz mięśni gładkich skóry, co powoduje podnoszenie się włosów i zjawianie się tzw. gęsiej skórki. Przy tych odruchach spostrzega się także ograniczone przeczucie skóry. W różnych sprawach chorobowych narządów wewnętrznych stwierdzamy ograniczone zaburzenia czucia na skórze i zaburzenia w wydzielaniu potu. Czytaj dalej Odruchy trzewno-skórne

Pierwsze z tych jader posiada charakter przywspólczulny

Pierwsze z tych jąder posiada charakter przywspółczulny, jądro zaś brzuszne jest jądrem somatycznym . Poza tym część jądra ruchowego grzbietowego bywa opisywana również pod nazwą – jądra śliniankowego (nucleus saliratorius), gdyż zaczynają się tutaj wszystkie (albo prawie wszystkie) włókna wydzielnicze, przeznaczone dla ślinianek, które potem zdążają ku odpowiednim śliniankom bądź szlakiem n. IX (dla przyusznicy), bądź za pośrednictwem struny bębenkowej (dla ślinianki podżuchwowej i podjęzykowej). Wiele przemawia za tym, że włókna smakowe struny bębenkowej (albo też n. pośredniego) znajdują swe ostateczne zakończenie w obu jądrach czuciowych n. Czytaj dalej Pierwsze z tych jader posiada charakter przywspólczulny

Od tego splotu kieruja sie wlókna

Od tego splotu kierują się włókna n. X do wnętrza ścian serca, gdzie wchodzą w łączność ze – splotem wewnąrzsercowym (plexus intracardiacus), również zaopatrzonym w komórki zwoj owe, po czym kończą się, głównie w – węźle zatokowym Keatha, a częściowo i w – węźle przedsionkowo-komorowym Aschoffa-Tawary, wywierając wpływ na układ przewodniczy serca. Wpływ ten wyraża się w utrudnieniu przewodnictwa bodźców, powstających w węźle zatokowym i kierujących się wzdłuż pęczka przedsionkowo-komorowego Hisa do komór sercowych. W wyniku takiego utrudnienia przewodnictwa n. błędny posiada w tym samym stopniu charakter n. Czytaj dalej Od tego splotu kieruja sie wlókna

Wlókna normuja w róznych okolicznosciach zyciowych pojemnosc oskrzelów

Włókna normują w różnych okolicznościach życiowych pojemność oskrzelów (bronchooonstrictoresl) oraz mogą wpływać na szybkość krążenia krwi w tkance płucnej. Powracając teraz do opisu zachowania się samych pni nn. błędnych zauważymy, że ciągnąc się poprzez klatkę piersiową w towarzystwie przełyku wkraczają one do jamy brzusznej przez rozwór przełykowy przepony. Trzymając się uparcie prze- łyku n. błędny lewy (na skutek obrotu żołądka) umieszcza się na powierzchni brzusznej żołądka, nerw zaś błędny prawy raczej na powierzchni jego grzbietowej, tworząc razem, wspólnie z gałązkami współczulnymi (n. Czytaj dalej Wlókna normuja w róznych okolicznosciach zyciowych pojemnosc oskrzelów

Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie

Rumień wędrujący jest najczęstszym objawem choroby z Lyme. Nawroty nie są rzadkie i chociaż zwykle przypisuje się je reinfekcjom, a nie nawrotom pierwotnej infekcji, pozostaje to nieco kontrowersyjne. Wykorzystaliśmy typowanie molekularne izolatów Borrelia burgdorferi uzyskanych od pacjentów z potwierdzonymi kulturami epizodami rumienia wędrownego w celu odróżnienia nawrotów od reinfekcji. Metody
Określiliśmy genotyp genu kodującego białka powierzchni zewnętrznej C (OspC) szczepów B. Czytaj dalej Różnicowanie odinfekcji przed nawrotem w nawracającej boreliozie

Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu

Wykonanie przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI) jest zwykle ograniczone do szpitali z operacją serca na miejscu. Przeprowadziliśmy badanie antygenowe, aby porównać wyniki PCI przeprowadzonego w szpitalach bez oraz z operacjami kardiochirurgicznymi na miejscu. Metody
My losowo przydzieliliśmy uczestników do poddania się PCI w szpitalu z lub bez operacji kardiochirurgicznej na miejscu. Pacjenci wymagający pierwotnej PCI byli wykluczeni. Czytaj dalej Wyniki PCI w szpitalach z lub bez kardiochirurgii na miejscu

Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego

Komórki dendrytyczne plasmacytoidu są zaangażowane w patogenezę twardziny układowej poprzez mechanizmy wykraczające poza poprzednio sugerowaną produkcję interferonu typu I. Metody
Wyizolowaliśmy plazmocytoidalne komórki dendrytyczne od osób zdrowych oraz od pacjentów z twardziną układową, którzy mieli wyraźne fenotypy kliniczne. Następnie wykonaliśmy analizę całego proteomu i sprawdziliśmy te obserwacje w pięciu dużych kohortach pacjentów z twardziną układową. Następnie porównaliśmy wyniki z tymi u pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa i zwłóknieniem wątroby. Czytaj dalej Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego