Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 2

Tak więc, oprócz wyjaśnienia mechanizmów patogennych, identyfikacja biomarkerów pod kątem obecności i postępu powikłań klinicznych twardziny układowej ma potencjalne zastosowanie w ocenie aktywności choroby. Na podstawie kluczowych obserwacji LeRoy3, że produkcja kolagenu była zwiększona w fibroblastach, które zostały wyizolowane ze sklerodermy i hodowane in vitro, większość badań nad twardziną układową skupiła się na zmienionej biologii fibroblastów. Nowsze badania wskazują jednak, że komórki układu odpornościowego są ważne w patogenezie. 5 Rzeczywiście, badania asocjacji genetycznych wykazały, że najbardziej kojarzone markery podatności obejmują geny kodujące cząsteczki sygnalizacji immunologicznej T-bet, 6 STAT4,7,8 i IRF58,9 i łańcuch zeta receptora komórki Teta.8 STAT4 i IRF5 są zaangażowane w sekrecję interferonu typu I, cytokiny, która wykazała obecność zarówno w komórkach jednojądrzastych skórnych jak i obwodowych. 10 Plazmacytoidalny dendryt komórki są głównym źródłem interferonu typu I, i jako takie są zaangażowane w wiele stanów autoimmunologicznych, które mają sygnaturę interferonu typu I, w tym układowy toczeń rumieniowaty, 11 zespół Sjögrena, 12 i reumatoidalne zapalenie stawów.13 Chociaż dwa badania wykazały, że surowica próbki uzyskane od pacjentów z twardziną układową wykazały aktywność indukującą interferon typu I, rola komórek dendrytycznych plazmocytoidów w twardzinie układowej nie została w pełni wykonana 1,14 .15 Celem naszego badania było określenie możliwej roli komórek dendrytycznych plazmocytoidów w patogenezie twardziny układowej związanej z fenotypem klinicznym.
Metody
Badaj pacjentów
W naszym badaniu ocenialiśmy 779 pacjentów z twardziną układową – 462 z ograniczonym podtypem skóry (ograniczona choroba) i 317 z rozproszonym podtypem skóry (choroba rozproszona). W trakcie badania kohorta pacjentów z Boston University School of Medicine była kohortą identyfikacyjną do badań komórek dendrytycznych plazmacytoidów i obejmowała 20 zdrowych dawców i 53 pacjentów z twardziną układową; ta ostatnia obejmowała 16 pacjentów z ograniczoną chorobą, 18 z późną rozproszoną chorobą (czas trwania,> 3 lata) i 19 z wczesną rozproszoną chorobą (czas trwania, <2 lat). Ponadto, w przypadku analizy chemokin osocze uzyskano od dodatkowych 22 zdrowych dawców, 15 pacjentów z ograniczoną chorobą i 31 pacjentów z chorobą rozproszoną. Kohorty replikacji obejmowały pacjentów z Uniwersytetu w Nijmegen, Holandia (148 pacjentów), Lund, Szwecji (197), Mediolanu (120), Werony, Włoch (18), Gandawy, Belgii (79) i Houston (50). Dodano próbki od dodatkowych 68 pacjentów z Mediolanu w celu porównania poziomów CXCL4 u pacjentów z wczesną postacią twardziny układowej z poziomami u pacjentów w różnych fazach przedklinicznego twardziny układowej, w tym u pacjentów z jedynie objawem Raynauda z lub bez specyficznych przeciwciał przeciwjądrowych, anty-topoizomerazą lub anty Przeciwciała centromerowe lub uszkodzenia naczyń włosowatych włośniczek przypominające twardzinę układową.
Tabela 1
[podobne: dentysta warszawa mokotów, centrum medyczne scanmed multimedis, rtg zębów ]

Powiązane tematy z artykułem: centrum medyczne scanmed multimedis dentysta warszawa mokotów rtg zębów