Analiza w skali ogólnoustrojowej i CXCL4 jako biomarker w leczeniu stwardnienia rozsianego AD 5

Poziome linie oznaczają średnie, a ja przyjmuje standardowe odchylenia. Panel C pokazuje zamrożone skrawki skóry od reprezentatywnego pacjenta z wczesną rozproszoną chorobą (po lewej) i zdrowej kontroli (po prawej), które zostały zabarwione na marker komórek dendrytycznych BDCA2 (czerwony), CXCL4 (zielony) i DAPI -znaczone jądra (niebieski). Komórki BDCA2 + wyrażające CXCL4 są postrzegane jako pomarańczowe (połączone, niższe panele). Pomiary w całym zakresie z ośmiu niezależnych eksperymentów wykazały, że jedynie komórki dendrytyczne plazmacytoidów od pacjentów z wczesnym twardziną układową wydzieliły unikalny wzór pików, które zidentyfikowano jako CXCL4, CTAP-III, S100A8 / 9 i lizozym (Figura 1A i Fig. S1H w Dodatku Uzupełniającym). Oceny potwierdzające wykazały wyraźnie zwiększone poziomy CXCL4 u pacjentów z twardziną układową (Figura 1B). Zwiększone poziomy informacyjnego RNA CXCL4 (mRNA) obserwowano tylko w oczyszczonych komórkach dendrytycznych plazmacytoidów, a zwiększoną ekspresję białka CXCL4 obserwowano w krążących komórkach dendrytycznych plazmacytoidów (ryc. S1I i S1J) oraz w komórkach dendrytycznych plazmacytoidów w skórze od pacjentów z twardziną układową ( Rysunek 1C i Rys. S1K w Dodatku Uzupełniającym).
CXCL4 w obiegu
Ryc. 2. Ryc. 2. Zwiększone poziomy krążenia CXCL4 w twardzinie układowej i związek z włóknieniem płuc i nadciśnieniem płucnym tętniczym. Wysokie poziomy CXCL4 obserwowano w krążeniu pacjentów z ograniczoną twardziną układową (SSc), późną dyfuzyjną SSc i wczesną dyfuzyjną SSc w kohorcie identyfikacyjnej na Uniwersytecie w Bostonie (Panel A) i 161 pacjentów z odpowiednimi podtypami twardziny układowej w dwóch niezależne (holenderskie i szwedzkie) kohorty replikacyjne, w porównaniu do 129 zdrowych i dobranych pod względem płci osób zdrowych, 109 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym (SLE), 93 ze zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa (AS) i 93 ze zwłóknieniem wątroby (panel B). Poziome linie oznaczają średnie, a ja przyjmuje standardowe odchylenia. Przedstawiono szacunkowe czasy do rozwoju zwłóknienia płuc (panel C) i tętniczego nadciśnienia płucnego (PAH) (panel D) w ciągu pierwszych 24 miesięcy po rozpoznaniu twardziny układowej u pacjentów z wysokim poziomem krążącego CXCL4 (większym lub równym do 10 ng na mililitr) oraz wśród osób z niskim poziomem CXCL4 (<10 ng na mililitr).
W kohorcie identyfikacyjnej poziomy krążącego CXCL4 były znacznie wyższe u pacjentów ze sklerozą układową niż u zdrowych osób z grupy kontrolnej i były szczególnie wysokie u pacjentów z wczesną rozproszoną chorobą (p <0,001 dla obu porównań) (Figura 2A). Zwiększone poziomy CXCL4 zostały z powodzeniem zwalidowane w kohorcie replikacyjnej (która obejmowała 86 pacjentów ze skoliozą układową z ograniczoną chorobą skórną, 38 z późną rozproszoną chorobą i 37 z wczesną chorobą rozproszoną) i porównano z 129 dobrymi dawcami i dobrymi dawcami 109 pacjentów z układowym toczniem rumieniowatym, 93 ze zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa i 93 ze zwłóknieniem wątroby (Figura 2B).
Ponadto w kohorcie replikacyjnej istniały wyraźne różnice między dwiema grupami we wcześniej sugerowanych biomarkerach dla twardziny układowej, takich jak czynnik CCL5,21 von Willebranda, 22 CCL18,23 CCL2,24 i CXCL1024 (ryc.
[przypisy: nerw błędny podrażnienie, ginekolog pruszków, ekstruzja ortodontyczna ]

Powiązane tematy z artykułem: ekstruzja ortodontyczna ginekolog pruszków nerw błędny podrażnienie